Събуждам се от аромата на прясно изпечен хляб. Някъде наблизо пекарят вече подрежда топлите самуни, а тесните улички бавно се изпълват с гласове. Морето още пази тишината на нощта. Спомням си вечерите под чуждото небе, когато звездите изглеждаха толкова близо, че можех да ги докосна. Някои места остават в нас дори след като сме си тръгнали.
ухае на току-що изпечен хляб…
все още ли сънуваш
звездите на Фамагуста?
Диана Тенева

Няма коментари:
Публикуване на коментар